نوزادان و کودکان

به صداهای بلند یا صدا زدن نامش واکنش نشان نمی‌دهد.

حرف‌زدنش نسبت به هم‌سن‌وسال‌هایش دیرتر شروع شده است.

صدای تلویزیون را خیلی بلند می‌کند یا خیلی نزدیک می‌نشیند.

در مدرسه گفته‌اند تمرکز ندارد یا حرف معلم را نمی‌شنود.

عفونت گوش مکرر داشته یا از گوشش ترشح دیده‌اید.

غربالگری شنوایی بدو تولد انجام نشده یا نتیجه‌اش مشخص نیست.

زمان خواب یا شیر را در نظر بگیرید

برای نوزادان، بهترین زمان وقتی است که کودک آرام و ترجیحاً خواب باشد.

مدارک قبلی را همراه بیاورید

نتیجه‌ی غربالگری بدو تولد، پرونده‌ی پزشکی و سابقه‌ی عفونت گوش.

کودک را نترسانید

بگویید قرار است یک بازی با صدا انجام دهد. از کلمه‌ی «آزمایش» یا «دکتر» استفاده نکنید.

کمی زودتر برسید

چند دقیقه فرصت برای آشنا شدن کودک با محیط، همکاری او را بیشتر می‌کند.

شنوایی در محدوده‌ی طبیعی است

اگر تأخیر گفتار وجود دارد اما شنوایی طبیعی است، مسیر بررسی به گفتاردرمانی هدایت می‌شود.

مشکل موقت یا قابل درمان

مثل مایع پشت پرده‌ی گوش یا عفونت. با معاینه‌ی متخصص گوش در همین مرکز، مسیر درمان مشخص می‌شود.

کم‌شنوایی پایدار

بسته به شدت، سمعک کودکان تجویز می‌شود یا ارزیابی کاشت حلزون توسط متخصص با فلوشیپ گوش انجام می‌گیرد.